snakeeye
20-02-2007, 16:30
Ceren odada kapı vurulur
Ceren: Buyrun.
Ömer : İyi misin?
Ceren: Kapıyı vurman gerekmez burası senin de odan..iyiyim..
Ömer: Tamam..gelmişken birşeyler alayım bari..
Ömer: Birde..
Ceren:Ben.. sen söyle..
ömer: Çekmecemden kol düğmesi alayım..
Ömer: sen ne diyecektin?
Ceren: Ben teşekkür edecektim..seni bugün yordum
Ömer: Önemli değil..asıl sorun senin şu hafiyelik işlerinde..üstelik sonu gelmiyecek..
Ceren: Bırakmamı mı söylüyorsun yani..
Ömer: Valla kafasına darbe yiyen sensin Ceren. buna sen karar vermelisin.. ben bir şey söyleyemem öyle değil mi?
Ceren: evet..kafasına darbe yiyen benim..bunu söylemene sevindim ve bırakamam
Ömer: Güzel..bırakma tabii öyle ortalığı karıştırmaya devam et.. iyi geceler..
Sabah Ömer odaya girer..
Ömer: Çıkıyormusun?
Ceren: Evet.
Ömer: Birşey söyleyecektim ama neyse sonra konuşuruz.
Ceren: Yok yok benim acelem yok şimdi konuşabiliriz.
Ömer kapıyı kapatır..
Ceren Ömerin kravatını düzeltir.
Ceren: Böyle daha iyi..
Ömer: Sağol..Ceren..ıhıh..senden birşey isteyeceğim ama bunu istemelimiyim bilmiyorum..
ceren keşke durmamı istesen diye mırıldanır
Ömer: Keşke ne?..
Ceren:Ah özürdilerim sen söyle ben dinliyorum..
Ömer: Evet artık durmanı istiyorum.
Ceren: Durmamı mı?
Ömer: Bak Ceren ikimizde duralım..harcadığımız o kadar enerji..aramızdaki çekişmeler...bak bizi ne noktaya getirdi....neyi ispat etmeye çalışıyoruz anlamıyorum ki...geçmişte kalmış bir olay..bize hiç bir faydası yok.
Ceren: Bizi birbirimizden uzaklaştırdı..
Ömer: Sana zarar gelmesinden çok korkuyorum..birinin ensenin dibine kadar gelmesi düşüncesi bile beni çıldırtıyor Ceren.
Ceren: Benden uzaklaşmana dayanamıyorum
Ömer: Ben herşeyi bırakmaya razıyım..
Ceren: Ben birlikte yeniden başlamaya hazırım.
Ömer: Olduğu gibi kapatalım bu konuyu.
Ceren: Bir daha hiç açmayalım.
Ömer: Bırakalım o gerçek her neyse orda kalsın.
Ceren: Bunca yıl nasıl yattıysa öyle yatmaya devam etsin
Ömer ve Ceren dudakları birbirine yaklaşırken
Ömer: Gerçekten olur mu
Ceren: Evet..
Ömer: Karımı geri istiyorum..
Ceren: Senin olmak istiyorum
Öpüşürler...ve telefon çalar..
Ömer: Kahretsin..
Aliş: Ağabey evin kapısındayım ağaç ettin beni burda.
Ömer: Tamam Aliş bekle iki dakika geliyorum abicim..
Ceren: Gitmen gerekiyor..
Ömer: Bir bahane uydurup gitmesem mi?
Ceren: Bahanemizi akşama saklasak?
Ömer: Tamam olur yemeği dışarda yiyelim o zaman
Ceren: Hı hı geç saatte eve geliriz etraf sessizken.
Ömer: Belkide gelmeyiz.. belki bir yerde bir balayı suitimiz vardır..
Ceren: Balayı suiti ha? Vay canına..ha ha ha
tekrar öpüşürler.. yine telefon..
Ömer: üf Aliş..
Aliş: Çıktın gittin mi sen?
Ömer: Aliş! geliyorum ağbicim..
Birlikte gülerler.. Ömer telefona tükürür.
Ömer: Akşama tamam mı?
Ceren: Tamam..
Öpüşüp vedalaşırken..
Ceren: Ömer.. biz artık o konuyu hiç açmıyacağız değil mi?
Ömer tam kapıdan çıkmak üzereyken kapıyı tekrar kapatıp gelir Cereni öper..
Ömer: Hangi konuyu?..
ALINTIDIR. . .
Ceren: Buyrun.
Ömer : İyi misin?
Ceren: Kapıyı vurman gerekmez burası senin de odan..iyiyim..
Ömer: Tamam..gelmişken birşeyler alayım bari..
Ömer: Birde..
Ceren:Ben.. sen söyle..
ömer: Çekmecemden kol düğmesi alayım..
Ömer: sen ne diyecektin?
Ceren: Ben teşekkür edecektim..seni bugün yordum
Ömer: Önemli değil..asıl sorun senin şu hafiyelik işlerinde..üstelik sonu gelmiyecek..
Ceren: Bırakmamı mı söylüyorsun yani..
Ömer: Valla kafasına darbe yiyen sensin Ceren. buna sen karar vermelisin.. ben bir şey söyleyemem öyle değil mi?
Ceren: evet..kafasına darbe yiyen benim..bunu söylemene sevindim ve bırakamam
Ömer: Güzel..bırakma tabii öyle ortalığı karıştırmaya devam et.. iyi geceler..
Sabah Ömer odaya girer..
Ömer: Çıkıyormusun?
Ceren: Evet.
Ömer: Birşey söyleyecektim ama neyse sonra konuşuruz.
Ceren: Yok yok benim acelem yok şimdi konuşabiliriz.
Ömer kapıyı kapatır..
Ceren Ömerin kravatını düzeltir.
Ceren: Böyle daha iyi..
Ömer: Sağol..Ceren..ıhıh..senden birşey isteyeceğim ama bunu istemelimiyim bilmiyorum..
ceren keşke durmamı istesen diye mırıldanır
Ömer: Keşke ne?..
Ceren:Ah özürdilerim sen söyle ben dinliyorum..
Ömer: Evet artık durmanı istiyorum.
Ceren: Durmamı mı?
Ömer: Bak Ceren ikimizde duralım..harcadığımız o kadar enerji..aramızdaki çekişmeler...bak bizi ne noktaya getirdi....neyi ispat etmeye çalışıyoruz anlamıyorum ki...geçmişte kalmış bir olay..bize hiç bir faydası yok.
Ceren: Bizi birbirimizden uzaklaştırdı..
Ömer: Sana zarar gelmesinden çok korkuyorum..birinin ensenin dibine kadar gelmesi düşüncesi bile beni çıldırtıyor Ceren.
Ceren: Benden uzaklaşmana dayanamıyorum
Ömer: Ben herşeyi bırakmaya razıyım..
Ceren: Ben birlikte yeniden başlamaya hazırım.
Ömer: Olduğu gibi kapatalım bu konuyu.
Ceren: Bir daha hiç açmayalım.
Ömer: Bırakalım o gerçek her neyse orda kalsın.
Ceren: Bunca yıl nasıl yattıysa öyle yatmaya devam etsin
Ömer ve Ceren dudakları birbirine yaklaşırken
Ömer: Gerçekten olur mu
Ceren: Evet..
Ömer: Karımı geri istiyorum..
Ceren: Senin olmak istiyorum
Öpüşürler...ve telefon çalar..
Ömer: Kahretsin..
Aliş: Ağabey evin kapısındayım ağaç ettin beni burda.
Ömer: Tamam Aliş bekle iki dakika geliyorum abicim..
Ceren: Gitmen gerekiyor..
Ömer: Bir bahane uydurup gitmesem mi?
Ceren: Bahanemizi akşama saklasak?
Ömer: Tamam olur yemeği dışarda yiyelim o zaman
Ceren: Hı hı geç saatte eve geliriz etraf sessizken.
Ömer: Belkide gelmeyiz.. belki bir yerde bir balayı suitimiz vardır..
Ceren: Balayı suiti ha? Vay canına..ha ha ha
tekrar öpüşürler.. yine telefon..
Ömer: üf Aliş..
Aliş: Çıktın gittin mi sen?
Ömer: Aliş! geliyorum ağbicim..
Birlikte gülerler.. Ömer telefona tükürür.
Ömer: Akşama tamam mı?
Ceren: Tamam..
Öpüşüp vedalaşırken..
Ceren: Ömer.. biz artık o konuyu hiç açmıyacağız değil mi?
Ömer tam kapıdan çıkmak üzereyken kapıyı tekrar kapatıp gelir Cereni öper..
Ömer: Hangi konuyu?..
ALINTIDIR. . .